Κατά της ασυνειδησίας των εγωιστικών καθαρμάτων (ΜΕ ΠΟΛΥ ΟΡΓΗ)  

Κυριακή, 28 Σεπτέμβριος 2008

Άσχημο το σημερινό ξύπνημα. Ο πατέρας μου όπως συνηθίζει τις Κυριακές πήρε απ' τα χαράματα τα σκυλιά στο κυνήγι και θα τα να γυρνούσε 2 και 3 το μεσημέρι. Και έτσι λοιπόν ήταν υπερβολικά ασυνήθιστο να χτυπήσει το τηλέφωνο στις 9 το πρωί!
Τα νέα δεν ήταν καλά... Το ήξερα... Το αισθανόμουν...
Το βλέπετε το μωράκι εδώ κάτω;



Μου το φάγανε οι πούστηδες οι κωλοβοσκοί με τις φόλες τους.

Η ασυνειδησία σ' όλο της το μεγαλείο! Αντί να περιφράξουν ένα χώρο να έχουν μέσα τα ζώα του, τα αφήνουν ελεύθερα στο δάσος να βοσκήσουν! Πράγμα παράνομο! Και γεμίζουν και τον κόσμο δηλητήρια!
ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΙ, ΚΑΘΙΚΙΑ, ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ, ΑΨΥΧΟΙ, ΦΟΝΙΑΔΕΣΣΣΣΣΣΣ!!!
Δεν σας φτάνει που σας αφήνουν να περιφέρεστε στο δάσος;; Να το βρομίζετε και να το καταστρέφεται;; Είστε οι κύριοι υπαίτιοι για την φωτιά φέτος!! Εσείς και τα σκουπίδια σας! Εμποδίζατε τους πυροσβέστες να περάσουν μέσα απ' τους βοσκότοπους και να κάνουν τη δουλειά τους και κάψατε τη μισή Ρόδο!
ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΙΙΙΙ!!
Τι σας φταίνε ρε τα σκυλιά του κόσμου; Γιατί; Ποιος σας έδωσε το δικαίωμα;; ΠΟΙΟΣ ΝΑ ΠΑΩ ΝΑ ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΣΩ ΤΟΝ ΠΟΥΣΤΗ!!!!!!
Είμαι θυμωμένη, είμαι απογοητευμένη, είμαι απελπισμένη.
Νιώθω άτυχη. Κάθε φορά που θα αγαπήσω κάτι, θα δεθώ μαζί του κάποιος θα μου το πάρει μακρυά...
Είναι ΦΟΝΟΣ! Είναι ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ!!
Σε τι εποχή ζούμε πια; Κανένας δεν είναι ευαισθητοποιημένος; Μόνο ρίχνουμε ένα δηλητήριο εκεί και όποιος πεθάνει;;

Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω το σκεπτικό τους.
Είναι επιεικώς απαράδεκτο.

Υπάρχει κάποιος που μπορεί να μου απαντήσει ΓΙΑΤΙ γίνονται όλα αυτά;;
Έχω φτάσει στο αμήν...

AddThis Social Bookmark Button

Email this post


Πισωγυρίσματα...  

Σάββατο, 31 Μάϊος 2008


Εμπρός πίσω που λένε. Σας έχει τύχει ποτέ να είστε κολλημένοι με ένα άτομο, να κάνετε μια σχέση άλλη και να τον ξεχνάτε και τότε σχεδόν δυο χρόνια μετά να επιστρέφει πάλι πίσω στη ζωή σας; Δυο χρόνια ήμουν ερωτευμένη μαζί του... Γνώρισα κάποιον άλλο και για σχεδόν άλλα δύο χρόνια τον ξέχασα. Τις δύο τελευταίες βδομάδες όμως τριγυρνάει πάλι στα όνειρά μου... Πιο δυνατή η ανάμνησή του από ποτέ... Μακάρι να μπορούσα να σου μιλήσω ή τουλάχιστον να ξεκολήσω! Δεν φταίνε τα αντικείμενα που σε θυμίζουν. Δεν φταις εσύ, δεν φταίω εγώ, κανείς δεν ξέρει ποιος φταίει. Τι θα κάνω πάλι; Θα περιμένω να γνωρίσω κάποιον άλλο; Ξανά τα ίδια; Να μπορούσα να σε πλησιάσω και τίποτα στον κόσμο... Για ακόμα μία φορά... Τότε δεν είχαμε χρόνο, δεν μπορούσα να σε κοιτάξω, να με κοιτάξεις και να δεις την φλόγα στα μάτια μου που φούντωνε. Τελικά ίσως όλοι αυτοί περιστασιακοί άνθρωποι στη ζωή μου ήταν απλά και μόνο για να σε ξεχάσω. Δεν μπορώ όμως! Και έρχομαι πάλι πίσω σ' αυτό που πάλεψα να ξεχάσω...

Πάντοτε ευχόμουν ότι θα τραγουδούσαμε ένα ντουετάκι εμείς οι δύο... Φωνάρα εσύ, καλούτσικη φωνή εγώ γάντι θα μας πήγαινε η διασκευή του Seether με την Amy Lee:

I wanted you to know; I love the way you laugh

I wanna hold you high and steal your pain away

I keep your photograph; I know it serves me well

I wanna hold you high and steal your pain

‘cause I’m broken when I’m open

And I don’t feel like I am strong enough

‘cause I’m broken when I’m lonesome

And I don’t feel light when you’re gone away

The worst is over now and we can breathe again

I wanna hold you high, you steal my pain away

There’s so much left to learn, and no one left to fight

I wanna hold you high and steal your pain

‘cause I’m broken when I’m open

And I don’t feel like I am strong enough

‘cause I’m broken when I’m lonesome

And I don’t feel right when you’re gone away

‘cause I’m broken when I’m open

And I don’t feel like I am strong enough

‘cause I’m broken when I’m lonesome

And I don’t feel light when you’re gone away

(Broken)

Ω θεέ μου είμαι τόσο ερωτευμένη για ακόμα μία φορά μαζί σου...

Des. An.

AddThis Social Bookmark Button

Email this post


Ο κόσμος που θα 'θελα να ζω  

Κυριακή, 25 Μάϊος 2008


Θα θελα να ζω σε έναν κόσμο πολύ διαφορετικό από αυτόν εδώ. Σε έναν κόσμο όπου ο πόνος και το δάκρυ δεν έχουν καμμία θέση. Το χρήμα και η δόξα δεν έχουν καμμία αξία και το νόημα της ζωής να μην βασίζεται σε αυτά. Το μίσος, ο φθόνος και η κακία να μην χωρούν. Οι φωνές, η βία, η ταπείνωση... Να μην βρίσκουν μέρος να φωλιάσουν.
Θα ήθελα να ζω σε έναν κόσμο στον οποίο ο πατέρας μου θα με αγαπούσε και θα με σεβότανε. Το χρήμα και η δόξα δεν θα σήμαιναν τα πάντα για εκείνον και εγώ δεν θα αποτελούσα μέσο για να τα αποκτήσει. Το χέρι του δεν θα το σήκωνε, ούτε το στόμα του θα άνοιγε για να με βυθίσει ακόμα πιο βαθιά στον βούρκο της ταπείνωσης.
Θα 'θελα να ζω σ' έναν κόσμο στον οποίο με αγαπούν, με εκτιμούν και με σέβονται. Να επιβραβεύουν τις επιτυχίες μου και να μην δραματοποιούν τις αποτυχίες μου. Να είναι μαζί μου γι' αυτό που πραγματικά είμαι και όχι γι' αυτά που κάνω καλύτερα.

**Πνίγομαι στα συναισθήματά μου, χάνομαι στο πόνο και τα δάκρυά μου, βυθίζομαι στο βούρκο του φόβου και της απόγνωσής μου και κανείς δεν μ' ακούει που φωνάζω βοήθεια...**


Το παραπάνω κείμενο γράφτηκε στις 8/04/2008 και ώρα 22:16. Το χαρτί του τετραδίου έχει ακόμα μερικές αχνές κηλίδες απ' τα δάκρυα μου. Ήμουν πολύ συναισθηματικά φορτισμένη εκείνη τη νύχτα.
Το μόνο που με χαροποιεί είναι ότι ο καιρός τελειώνει και με χωρίζουν μόνο 14 μήνες απ' την ελευθερία μου!! Κάποτε σκεφτόμουν ότι είχα 5 χρόνια μπροστά μου και δεν θα άντεχα να επιβιώσω... Κι όμως! Επιβίωσα! Πιο δυνατή από ποτέ, πιο σκληρή από ποτέ είμαι έτοιμη να κατηγορίσω και να αποδώσω ευθύνες. Έχω δύο θετικά να θυμάμαι από το βασανιστήριο των παιδικών- εφηβικών μου χρόνων: το πρώτο είναι ότι διαμόρφωσα ένα χαρακτήρα ακριβώς αντίθετο από εκείνο του πατέρα μου. Υπερβολικά φιλεύσπλαχνη και ευαίσθητη αλλά πάνω από όλα άνθρωπος. Το δεύτερο θετικό είναι ότι η έκθεση με θέμα "Βία στην οικογένεια" για την Βουλή των Εφήβων τον Φλεβάρη, με στοιχεία καθαρά από προσωπικά μου βιώματα, δεν αρίστευσε απλά, αλλά με έκανε και πρώτη αναπληρωματική έφηβη βουλευτή Δωδεκανήσου. Και ναι λοιπόν, με αυτόν τον τίτλο της "βουλευτίνας" εάν τελικά πάω στη Βουλή, θα αγορεύσω υπέρ των δικαιωμάτων όλων των κακοποιημένων παιδιών και γυναικών του κόσμου!
Ευχαριστώ τους λίγους ανθρώπους που με στηρίζουν και πάνω απ' όλα την διαδικτυακή μου μαμά που με έπεισε να γράψω κάτι επιτέλους... :)
Ευχαριστώ επίσης όλους όσους με διαβάζουν και αφήνουν ένα μικρό σχόλιο για να δείξουν πως όλα αυτά που γράφω τους άγγιξαν!
Α και να μην το ξεχάσω... Δεν είμαι emo... :P Απλά μία 17χρονη κοπέλα με μερικές μελαγχολικές στιγμές (με το δίκιο της) και κάποιες κρίσεις ανωριμότητας... :P Δεν μου φταίει η κοινωνία η κακιά, η περίεργη που έχω μελαγχολίες, δεν χαρακώνομαι ούτε έχω τάσεις αυτοκτονίας!! Να εξηγούμαστε για να μην παρεξηγούμαστε... :P
Des. An.

AddThis Social Bookmark Button

Email this post


Καιρός για Αποφάσεις!  

Σάββατο, 22 Μάρτιος 2008



Καιρός να πάρω κάποιες αποφάσεις στη ζωή μου. Γιατί το κάνω διαδικτυακά? Γιατί βαρέθηκα να γεμίζω κόλλες τετραδίου τις οποίες στο τέλος χάνω... :p Όχι γι αυτό βέβαια. Αλλά γιατί πολλά από αυτά που θα πω θα επηρεάσουν και άτομα με τα οποία επικοινωνώ μόνο από εδώ πέρα...Λοιπόν:


1. Τέρμα (και το εννοώ) η ψευτοσυμπεριφορά "είμαι στην παρέα" για να σταματήσουν τα κάθε ανώριμα μαλακισμένα να με σχολιάζουν. Είμαι αυτή που είμαι και δεν πρόκειται να αλλάξω για κανέναν που λέει και η Θεά Άννα. Δεν σας αρέσω? Δρόμο! Δεν θα χαλάσω εγώ την ανατροφή μου για πάρτη σας.

2. Λυπάμαι που θα το πω αυτό.. Αλλά υποσχέθηκα στον εαυτό μου μετά από μια παλιά φιλία να κόψω τις επαφές με άτομα που πιστεύουν ότι "υποφέρουν" στη ζωή. Όχι παιδιά. Το να χάνεις κάποιον δεν είναι τόσο τρομερό από το να εύχιεσαι να ήσουν μόνη σου... Νομίζω ότι λέει πολλά από μόνο του αυτό!Γιατί ξέρετε τελικά τι ανακάλυψα? Με φθείρει τρομερά αυτή η ανάγκη που νιώθω να τους κάνω όλους ευτυχισμένους, όλους χαρούμενους και στο τέλος να τους προλαβαίνω με το πιστόλι στον κρόταφο. Όχι ευχαριστώ. Δεν θα πάρω άλλο.

3. Είμαι διατεθειμένη πλέον να παίρνω ρίσκα στη ζωή μου. Αγαπάω και το δείχνω. Μισώ και το δείχνω. Ήμουν, είμαι και θα είμαι ειλικρινής με τους γύρω μου. Ότι αισθάνομαι το λέω. Γενικά δεν μπορώ να κρύβω τα συναισθήματά μου... Ο καθένας μπορεί να καταλάβει τι αισθάνομαι μόνο από ένα βλέμμα.. Ένας μόνο δεν έχει καταλάβει ακόμα.. Που θα σου πάει θα το καταλάβεις! Απλά δεν μπορώ να το ρισκάρω ακόμα.. Όχι πριν τελειώσει η χρονιά.

4. Σε συνδυασμό με τα παραπάνω έχω σκοπό να αναθεωρίσω τις φιλίες μου. Σήμερα ένα άτομο προστέθηκε, την προηγούμενη βδομάδα δύο άτομα αφαιρέθηκαν. Η λίστα μικραίνει αλλά αποκτά επιτέλους σημασία! Τι είναι μια λίστα από ονόματα που δεν σημαίνουν τίποτα? Ένας κατάλογος με τηλέφωνα ατόμων που σε μια δύσκολη στιγμή θα σου γυρίσουν την πλάτη. Τώρα απέκτησε αξία! 10 άτομα περίπου που είμαι ΣΙΓΟΥΡΗ ότι μ' αγαπούν για αυτό που είμαι, για τη Σμάρω και όχι για την κόρη του σεφ, ούτε αυτή που ξέρει καλά από υπολογιστές ούτε την καλή φίλη που θα κάτσεις να της πεις τον πόνο σου. Δίνουν αξία στην ύπαρξή μου και με σέβονται.

Αυτά για αρχή... Έχω ήδη αρχίσει να τα εφαρμόζω! Μπορεί βέβαια να στεναχωρώ αρκετούς, αλλά μέχρι πότε θα φθείρομαι εγώ ψυχολογικά και θα νιώθω υπεύθυνη για πράγματα τα οποία ούτε καν ανταποκρίνονται στην δικιά μου πραγματικότητα?!The wind changes... Καιρός ν' αλλάξω και εγώ!
Des. An.

AddThis Social Bookmark Button

Email this post


Here and back again!  


Να 'μαι πάλι πίσω!! Έπειτα από δυο μήνες χωρίς internet επιστρέφω με άγριες διαθέσεις... :p Έπειτα από 4 format και καινούργια κάρτα δικτύου ξαναγράφω στο blog μου! :D I'm so happy...Τα νέα μου εν συντομία! Γλύτωσα την απονεύρωση στον οδοντίατρο, έβγαλα 17,5 στο πρώτο τετράμηνο της Β'Λυκείου (σκατά... :@ ένα 13 ένα 14 και ένα 15 μου χάλασαν τα 19 φυσικής, χημείας και μαθηματικών! Αμαρτία!!!), συμμετείχα στον μαθηματικό διαγωνισμό και δεν πέρασα και και σήμερα ήταν ο πανελλήνιος διαγωνισμός Φυσικής... Κάτι ψιλά έγραψα! Εντωμεταξύ κανένας άλλος από το σχολείο δεν είχε δηλώσει συμμετοχή... :-p Πάλι καλά που ήταν ο φυσικός μου εκεί και είχα μια κάποια ψυχολογική υποστήριξη... :D Thanx a lot κύριε Μπάρκα! :D Η ακόμα πιο μεγάλη πλάκα ήταν ότι μόλις πέρασε το πρώτο μισάωρο και μπορούσαν πια να φύγουν εκεί που είμασταν 14 άτομα μέσα στην τάξη σηκώθηκαν τα 8! Κάποιοι φαίνεται ότι παρερμήνευσαν την έννοια του διαγωνισμού και νόμισαν ότι θα είναι τόσο εύκολα όσο του σχολείου... Αμ δε!!Το θέμα όμως δεν ήταν τα θέματα. Το θέμα ήταν το άγχος μου!! Με έπιασε πάλι κρίση άγχους... :-/ Έφαγα δυο νύχια και για να ξεσπάσω μέχρι να φέρουν τα θέματα (γιατί σαν να μην έφταναν όλα αυτά άργησαν να στείλουν και τα θέματα!) καταμουτζούρωσα το τετράδιο που είχα μαζί μου! Και μετά μου λένε τι θα κάνω στις πανελλήνιες... Με τα lexotanil στο χέρι θα πάω να γράψω!!! Τι άλλα? Αχ! Πήρα καινούργιο κινητό! To sony ericsson w910! Απλά γα..ει! Είναι φοβερό, το λατρεύω... <3 Έχει τεράστια οθόνη και πολλά πολλά ωραία πραγματάκια! Τέλειο design αλλά είναι να μην σου πέσει... :p Εμένα μου έπεσε από το 1 μέτρο και εφυγε λίγο χρώμα... :( Ούτε και εγώ θυμάμαι για πόση ώρα το έκλεγα!!!Τα περί υγείας τώρα, σας είχα αφήσει λίγο πριν πάω οδοντίατρο στο τελευταίο "ημερολόγιο"... Τελικά πήγα, παραλίγο να κάνω απονεύρωση, 3 φορές μου το άνοιξε και το άλλαξε!! Αλλά γλύτωσα. :D Έκανα και λενα καθαρισμό και μια φθορίωση (μα πολύ ουφου η φθορίωση.... σου μένει μια ΑΠΑΙΣΙΑ γεύση στο στόμα!! Δεν πονάει αλλά είναι ΟΥΦΟΥ!!!!). Από δόντια την γλυτώσαμε. Τώρα το γαστρεντερικό πάει να μας την φέρει αλλά θα το παλέψουμε το βλέπω! Έχω από τον Αύγουστο ενοχλήσεις, ευαισθησίες και γενικά στομαχοεντερικές διαταραχές. Και όχι δεν έχω πάει στο γιατρό. Και ναι είμαι ηλίθια. Ο λόγος που δεν πήγα? Φοβάμαι... Φοβάμαι μήπως μου πει να κάνω γαστροσκόπιση... Και μόνο στην ιδέα ότι θα μου βάλουν ένα σωληνάκι μέσα στο στόμα και θα το περάσουν μέχρι το στομάχι μου φρικάρω!!Anyway I'll see what I'll do... Αυτή τη στιγμή θα παραγκονίσω τα προβλήματα και το άγχος μου και θα απολαύσω ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια των Metallica το Unforgiven... :D
Αντίο για τώρα!
Des. An.




Metallica- Unforgiven

Lay beside me
Tell me what theyve done
Speak the words I wanna hear
To make my demons run
The door is locked now
But its open if youre true
If you can understand the me
Then I can understand the you
Lay beside me
Under wicked sky
The black of day
Dark of night
We share this paralyze
The door cracks open
But theres no sun shining through
Black heart scarring darker still
But theres no sun shining through
No, theres no sun shining through
No, theres no sun shining

What Ive felt
What Ive known
Turn the pages
Turn the stone
Behind the door
Should I open it for you?
Yeah
What Ive felt
What Ive known
Sick and tired
I stand alone
Could you be there
cause Im the one who waits for you
Or are you unforgiven too?
Come lay beside me
This wont hurt, I swear
She loves me not
She loves me still
But shell never love again
She lay beside me
But shell be there when Im gone
Black heart scarring darker still
Yes, shell be there when Im gone
Yes, shell be there when Im gone
Dead sure shell be there
What Ive felt
What Ive known
Turn the pages
Turn the stone
Behind the door
Should I open it for you?
Yeah
What Ive felt
What Ive known
Sick and tired
I stand alone
Could you be there
cause Im the one who waits for you
Or are you unforgiven too?

Lay beside me
Tell me what Ive done
The door is closed, so are your eyes
But now I see the sun
Now I see the sun
Yes, now I see it
What Ive felt
What Ive known
Turn the pages
Turn the stone
Behind the door
Should I open it for you?
Yeah
What Ive felt
What Ive known
So sick and tired
I stand alone
Could you be there
cause Im the one who waits
The one who waits for you
Oh
What Ive felt
What Ive known
Turn the pages
Turn the stone
Behind the door
Should I open it for you?
So I dub thee unforgiven
Oh, what Ive felt
Oh, what Ive known
I take this key
And I bury it in you
Because youre unforgiven too
Never free
Never me
cause youre unforgiven too



{εξαιρετικά αφιερωμένο σε μια ψυχούλα που με βοήθισε πολύ σήμερα και του αρέσουν πολύ οι Metallica... Ξέρεις εσύ ποιος είσαι σου έδωσα σήμερα το πρωί το link να μπεις να δεις! :)}

AddThis Social Bookmark Button

Email this post


Εικόνες μιας τελευταίας ματιάς  

Τρίτη, 15 Ιανουάριος 2008



Τα κόκκινα μάτια της κρύας σιωπής
Κλαίνε με παγωμένα δάκρυα...
Και η σκισμένη καινούργια κουβέρτα
Καίγεται στη σβησμένη φωτιά...
Όλα μοιάζουν παράξενα
Κάτω απ’ το φως των σκοτεινιασμένων αστεριών...
Και η νεαρή, κουρασμένη απ’ τη ζωή, γυναίκα
Αναπολεί το ξεχασμένο παρελθόν
Κοιτώντας με άδειο βλέμμα το σκοτάδι...
Και η στριγκιά φωνή της απώλειας
Όλη την ησυχία έσπασε με μιας...
Φωνάζει, ουρλιάζει, δαμάζει ψυχή και σώμα
Ανθρώπους, ζώα
Αισθήσεις, συναισθήματα ...
Και όλα γίνονται γαλάζια
Σαν τα μάτια που κοίταξαν στερνή φορά τον ουρανό απόψε...
Μια ψυχή, ένα σώμα, μια αγκαλιά...
Όλα χωρίστηκαν...

Αυτό το ποίημα είναι μια μορφή υπερρεαλισμού. Δηλαδή τουλάχιστον σε τέτοιο στυλ προσπάθησα να το γράψω! Κρυπτογραφημένες εικόνες του υποσυνειδήτου μου, εκφράζουν ότι ακριβώς αισθάνομαι αυτή τη στιγμή... Χωρίς λογική, χωρίς κάποια συγκεκριμένη σειρά, εξάλλου υπάρχει λογική και σειρά στα συναισθήματα και στις σκέψεις μας;

AddThis Social Bookmark Button

Email this post


Die you stupid computer!!!  

Παρασκευή, 28 Δεκέμβριος 2007

Τα νεύρα μου, τα χάπια μου και ένα ταξί να φύγω!! Αλλά πριν από αυτό θα ήθελα να πετάξω το PC μου στα σκουπίδια!!! Φφφφ... Εισπνοή.... Εκπνοή... Εισπνοή... Εκπνοή... Εισπνοή... Εκπνοή... Ηρέμησα. Απ' το πρωί το blogger μου χει σπάσει τα νεύρα! Αποφάσισα και εγώ η καημένη να αλλάξω το template μου και να το κάνω με τρεις στήλες και να βρίσκω templates, να τα κατεβάζω και μετά να τα ανεβάζω στο blogger και να μου λέει: διέγραψε αυτό, διεγραψε το άλλο, φτιάξε το παρ'άλλο... Παλεύω πάνω από τρεις ώρες και τζίφος η ιστορία!!! Ξέρει κανένας χριστιανός να με βοηθίσει?? Θα το εκτιμίσω βαθύτατα... :)


Επίσης με έχει πιάσει το εξής παράξενο: θέλω να γράφω!! Έχω να γράψω για τόσο πολλά πράγματα που δεν ξέρω πια τι να κάνω!! Καλά από χρόνο δεν το συζητώ... Έχω άφθονο! Αλλά όταν έχεις τον εκνευριστικό 9χρονο αδελφό σου να κάθεται με τις ώώώώώώρες στο PC και να παίζει και να σε βρίζει κιόλας, ε συγγνώμη! Σου 'ρχεται να γράψεις δεν μπορείς και γράφεις χειρόγραφα αναγκαστικά... Άντε μετά να να τα αντιγράψεις πάλι! Χρειάζομαι διακοπές... Και όχι αυτήν την περίοδο εγώ δεν μπορώ να κάνω διακοπές!! Ο ορισμός των διακοπών για μένα είναι: βεράντα- με το λάπτοπ- να αγναντεύω τον ορίζοντα- να γράφω- μόνη μου χωρίς κανέναν γύρω τριγύρω- με το φραπέ μου και το τσιγάρο μου... Αυτό είναι διακοπές! Όχι η εκνευριστική φωνή του εκνευριστικού αδερφού μου που ζητάει συνέχεια να κάτσει να παίξει στο PC! Το σκατό!!!!! Να δούμε τι θα κάνει όταν θα φύγω με τον υπολογιστή... Και τότε θα πάρω λάπτοπ... :p (όχι δεν έχω λάπτοπ...) Γιατί στη σχολή είτε μαθηματικός περάσω, είτε πληροφορική θα χρειάζομαι οπωσδήποτε ένα φορητό υπολογιστή για να κάνω τις εργασίες μου! Και επειδή ο μικρός θα γκρινιάζει, θα μείνει αυτό των τεσσάρων ετών σαράβαλο εδώ και εγώ θα πάρω καινούργιο PC! Χαχα! Το πιο σπαστικό πράγμα από όλα (ναι και από τον αδερφό μου- υπάρχει και πιο σπαστικό πράγμα στη ζωή μου!) είναι να θες να καπνίσεις και επειδή οι γονείς σου το κατακρίνουν τελείως να μην μπορείς... Και αν σκεφτείς ότι τέτοιες μέρες είναι 24 ώρες το 24ωρο σπίτι τα πράγματα είναι δύσκολα... Πάει στο διάολο όταν ήταν ανοιχτα τα σχολεία κάναμε και στην αυλή στα διαλλείματα ή στις κοπάνες από τη γυμναστική... Αλλά τώρα?? Χτες πάντως κατάφερα να κάνω ένα... (Ναιιιιιι!! :p)


Χμμ... Αρκετά άτομα θα αρχίσουν να γκρινιάζουν με τον τρόπο που πηγαίνει αυτό το post (βλ. Ονειρογητευτής- Όχι Γιώργο δεν το κόβω!!! :p) άρα αλλάζω θέμα.. Θα σας πω τον πόνο μου... Βασικά αυτό τον πόνο που δεν έχω τώρα αλλά θα αποκτήσω σε λιγάκι... Έχω οδοντίατρο σήμερα!! Μισώ τους οδοντίατρους... Είχα να πάω 6 χρόνια και ξεκίνησα ξανά να πηγαίνω από την προηγούμενη βδομάδα... Σύνολο 5 σφραγίσματα! :p Ένα την προηγούμενη βδομάδα, ένα σήμερα και μετά από τον καινούργιο χρόνο... Της προηγούμενης βδομάδας όμως ήταν άκρως συναρπαστικό! (και εξεφτελιστικό για μένα...) Είχα που λέτε ραντεβού στις έξι παρά τέταρτο και τελικά μπήκα εφτά... Είδε τα σφραγίσματα και είπε να πιάσουμε ένα που φαινότανε επιφανειακό! Άντε λέω... Πρώτο σφράγισμα... είναι και επιφανειακό... Με βάζει κάτω που λέτε χωρίς ένεση και αρχίζει να σκαλίζει... Έλα σου όμως που δεν ήταν καθόλου επιφανειακό!! Όλη η πολυκατοικία μ' άκουσε... Φωνές ουρλιαχτά φασαρία κακόόόό!!! :p Ναι είμαι φωνακλού το ξέρω... :p Και επίσης καλά να πάθω αφού δεν πήγαινα τόσο καιρό!!Anyway... Σήμερα παίζει ένεση... Το καλό που της θέλω!! Αλλιώς δεν κάθομαι!!! Άντε τώρα φεύγω... Να χαλαρώσω να ηρεμίσω γιατί σε 3 τέταρτα την κάνω... Άπαπα αγχώθηκα πάλι!!


Des. An.

AddThis Social Bookmark Button

Email this post


 

Design by Amanda @ Blogger Buster