Desolate Angel

Το θέμα στο να είμαστε καλά με τους γύρω μας είναι να είμαστε καλά με τον εαυτό μας... Αν δεν αγαπάς τον εαυτό σου είναι αδύνατον να αγαπάς τους άλλους!! Όλα σχετίζονται με την δύναμη που έχουμε μέσα μας για να αντιμετωπίσουμε την κάθε δυσκολία, το κάθε στραβοπάτημα, την κάθε κακή στιγμή της ζωής μας... Πρέπει να μάθουμε να αγαπάμε και να δαμάζουμε τη φωνούλα αυτή που έχουμε μέσα μας γιατί μπορεί να κάνει μερικές φορές βλακείες αλλά τις περισσότερες φορές έχει δίκιο. Δεν αξίζει να σκύβουμε το κεφάλι για κανένα λόγο και για κανέναν άνθρωπο όσο και αν μας πληγώνουν τα πράγματα που λέει ή κάνει. Ο μόνος λόγος για τον οποίο αξίζει να κλαίμε είναι η απώλεια ενός προσφιλούς προσώπου. Και αυτό μόνο για μία ημέρα... Γιατί μπορεί η ζωή εκείνου του ατόμου να τελείωσε, η δική μας όμως συνεχίζεται και θα συνεχίζεται για καιρό ακόμα. Απλά το δικό του χρονόμετρο, που μετρούσε αντίστροφα από τη στιγμή που γεννήθηκε, έδειξε μηδέν ενώ το δικό μας ακόμα δουλεύει δεν έχει έρθει ο καιρός του ακόμα αν σταματήσει! Μπορεί να σταματήσει αύριο, σε μία βδομάδα, σε 6 μήνες, σε 10 χρόνια! Δεν έχει σημασία όμως αυτό! Σημασία έχει να μπορέσουμε να τα ΖΉΣΟΥΜΕ αυτά τα χρόνια! Όχι υπό την σκιά ενός ανθρώπου που χάθηκε, αλλά με το σκεπτικό ότι η δική μας ζωή συνεχίζεται! Αν μπορούμε να κάνουμε αυτά τα μικρά πράγματα, ξυπνώντας την κρυμμένη μας αυτοπεποίθηση που έχει χωθεί στα έσχατα βάθη των πιο τρομερών μας ονείρων, θα καταφέρουμε να βρούμε τον εαυτό μας... Βήμα, βήμα, αργά, αργά... Η βιασύνη δεν έκανε ποτέ καλό...

Des.An.