Desolate Angel

Δεν είναι αργά ν΄αγαπάς με κόκκινο να περνάς
στα δύσκολα αν γελάς παντού και πάντα θα νικάς
Δεν είναι αργά η ζωή κρατάει μόνο μια στιγμή
κι αν σε ζαλίζει η στροφή πολλά αξίζει η διαδρομή
είναι γλυκιά η διαδρομή...

Αυτό είναι το αγαπημένο μου τραγούδι από το τελευταίο cd του πολύ καλού μου φίλου Λευτέρη Καρβέλα... Είναι ένα κομμάτι που με εκφράζει πάρα πολύ αφού είναι η απάντηση στην καθημερινή μου απορία τα τελευταία 5 χρόνια : "Μα τι στο καλό κάνω εδώ? Σ' αυτήν τη ζωή, σ' αυτό τον κόσμο, σ' αυτή την απίστευτα κλειστή κοινωνία του χωριού μου, σ' αυτήν την ατελείωτη μοναξιά τεσσάρων τοίχων που είμαι μόνο εγώ και τα βιβλία μου?"

Όταν πρωτοάκουσα αυτό το τραγούδι μου έκανε εντύπωση η μουσική... Αργή, γλυκιά, με ένα τόνο αισιοδοξίας μέσα... Όταν μετά έπιασα έναν-έναν στίχο ένα χαμόγελο σχηματίστηκε στα χείλη μου αφού για ακόμη μία φορά αυτό το τρελόπαιδο με την γλυκιά φωνή, τα γαλάζια μάτια και την λευκή χαρακτηριστική τούφα στα μαλλιά με είχε κάνει να κλείσω τα μάτια και να ανακαλέσω τις απόψεις μου για πολλά πράγματα... Να αναθεωρήσω τον τρόπο που κυλάει η ζωή μου και να σκεφτώ ότι πράγματι δεν είναι αργά για να διορθωθούν όλα... Σε ευχαριστώ για όλες τις υπέροχες μουσικές στιγμές που μου χάρησες μέσα από το όσο "ο ήλιος θα ζει"... Γιατί πρέπει να πω πως δεν ήταν μόνο αυτό το τραγούδι αλλά και πολλά άλλα μέσα από το cd που με έκαναν να αισθανθώ έτσι.. Keep the good work...

Des.An.